สวัสดีทุกท่าน
คืนนี้ฉันคันมือคันนิ้ว
เมื่อคืนคุณเป็นอย่างไรกันบ้าง
เมื่อคืนของฉันว่างเสียจริง
สวัสดีทุกท่าน
ทุกตัวตนในฉันและเธอ
อีกทั้งเพื่อนคนเดียวของฉัน
ที่อยู่ในกระจกตรงหน้านั่นไง
สวัสดีอีกครั้ง
สวัสดีกับการนั่งฟังคุณพร่ำบ่น
กับคำพูดที่โสมม เน่าเฟ๊ะ
มันทำให้หน้าของฉันเหม็นหึ่ง..
คุณอาจคิดว่าฉันจะกล่าวสวัสดี
ใช่..ฉันกล่าวสวัสดี
ให้แก่หน้ากากอันหนักอึ้งของคุณ
คุณว่า..มันไม่หนักบ้างหรือ ?
เพื่อนเอ๋ย..สวัสดี
คืนนี้เธอดูผอมไปมาก
เธอคงไม่ชอบทำอะไรตามใจปาก
ผิดกับฉันที่อวบอัดขึ้นทุกวัน..ด้วยตามใจปาก
ขอบคุณกระจกตรงหน้า
ที่ทำให้เห็นความโสโครกอย่างแจ่มใส
ส่องไปถึงภายในที่หยาบหนา
ปกคลุมไปด้วยคำหยาบช้าโสมม..
เธอถูกเหวี่ยงไปกับโซ่ตรวน
ซึ่งหล่อหลอมรวมกับสิ่งชั่วร้าย
ดูเธอนั่นปะไร
หลงไปกับโซ่ตรวน..
สวัสดีวันพรุ่งนี้เช้า
ลาก่อนกระจกเงาใส
วันพรุ่งนี้ฉันต้องออกไป
เป็นคนเสแสร้งแกล้งไปกับ..โซ่ตรวน
15 มีนาคม 2551
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น