เธอรอข้ามถนนที่สี่แยกไฟแดง
เธอคุ้นชินกับสี่แยกนี้ เพราะมันอยู่ตรงข้ามที่ทำงานของเธอ
เขามองออกมาที่สี่แยกไฟแดง
เขาคุ้นชินกับสี่แยกนี้ เพราะเขามีร้านขายปากกาที่หัวมุมสี่แยก
เธอเป็นพนักงานขายกาแฟ
อุปกรณ์เครื่องเขียนไม่จำเป็นสำหรับเธอ
เขาไม่ชอบกลิ่นและไม่ชอบดื่มกาแฟ
ร้านกาแฟไม่ใช่ที่ที่เขาจะไป
เธอยืนรอข้ามสี่แยกนี้ หันหลังให้ร้านขายปากกา
เพื่อไปทำงาน
เขายืนรอข้ามสี่แยกนี้ หันหลังให้ร้านกาแฟ
เพื่อไปเปิดร้าน
..................................................
เธอมีร้านซักแห้ง
เขาเป็นพนักงานออฟฟิศ
เส้นทางไปทำงานของเขาต้องผ่านร้านเธอทุกครั้ง
เธอมองเห็นเขาทุกครั้งที่เดินผ่าน
เธอเห็นเขาวันละ 2 ครั้ง
เขาเห็นร้านซักแห้งวันละ 2 ครั้ง
เสื้อเขาเปื้อนคราบกาแฟ
ร้านซักแห้งอยู่ตรงหน้าเขา
................................................
เธอเดินออกจากร้านกาแฟ
เขาเดินเข้าไปในร้านกาแฟ
เธอมองหากระเป๋าสตางค์
เธอเดินกลับเข้าไปในร้าน
เขอเจอกระเป๋าสตางค์
ฝากไว้ที่แคชเชียร์ แล้วเดินออกมา
เธอเดินกลับเข้าไปในร้านกาแฟ
เขาถือกาแฟและเดินออกมา
..................................................
30 มีนาคม 2551
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น