อดทนอย่างอ่อนไหว

อดทนอย่างอ่อนไหว
ห่างไกลกลับแนบชิด
***
เปิดปิดเพื่อเข้าออก
เมฆหมอกไร้ตัวตน
***
วังวนและแวะเวียน
คืนเปลี่ยนวันดังเดิม
***
เพิ่มเติมที่ขาดหาย
ความตายที่คงอยู่
***
เป็นกูคือหลอกลวง
ส่วนมึงไม่ต้องห่วง
***
กับดักกลลวงไร้พลัง
บดบังสิ่งสวยงาม
***
ติดตามความมืดมน
อับจนทางแก้ไข
***
เป็นไปคือมายา
ธาราไม่เคยไหล
***
สิ่งใดไม่เคยเกิด
ประเสริฐไม่เคยมี
***
ความดีถูกมอดไหม้
ความชั่วไซร้อยู่ยืนยง
***
ดำรงไร้จุดหมาย
ปลายทางคือความตาย
***
งมงายคือเข็มทิศ
ยาพิษคือรางวัล
***
คืนวันคือกับดัก
ความรักคือความทุกข์
***
ความสุขคือดับหาย
เดียวดายอยู่ยาวนาน
***
เหนือกาลคือปัจจุบัน
เหนือฝันคือความจริง
เหนือสรรพสิ่งคือไม่มี...!!
***