13 ธันวาคม 2551

สติ สตางค์ ฉาก : 5

ฉาก 5...
สถานที่ : หมอชิต
เวลา : พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า
....................................................................

"เมื่อดาวโคจรมาเจอะกันฤดูก็เปลี่ยนผัน การหมุนก็ผันแปรเมื่อเธอกับฉันมาเจอะกันชีวิตก็เปลี่ยนผันเปลี่ยนไปจากเดิม เปลี่ยนจังหวะหมุนของหัวใจ..." เสียงเพลงที่ลอยมาปะปนกับบทสนธนาของสตางค์และสลิ่ม...

สตางค์ : สลิ่มกลับบ้านเลยเหรอ ?
สลิ่ม : อ๋อ เรากะจะแวะไปเอากีต้าร์ก่อนหน่ะ พอดีเสีย เลยเอาไปซ่อม ร้านนี้เจ๋งมากพังแค่ไหนก็ซ่อมได้หมด ราคาไม่แพงด้วยนะ
สตางค์ : หรอๆ อยู่แถวไหนอะ เผื่อของเราเจ๊งจะได้มีที่เจ๋งๆไปซ่อม ฮ่าๆๆ...
สลิ่ม : แถวถนนพระอาทิตย์หน่ะ ไปด้วยกันมั้ยหล่ะ
สตางค์ : เอาดิ เราก็ไม่มีธุระที่ไหน
สลิ่ม : โอเค..

"(เกิดอาการ)เธอหมุนรอบฉัน ฉันหมุนรอบเธอ แต่สองดาวก็ยังหมุนรอบตัวเอง เธอดึงดูดฉัน ฉันดึงดูดเธอ และสองดาวยังเปล่งแสงอันงดงามให้แก่กัน..."

สลิ่ม : เจ้าของร้านนี้ใจดีสุดๆ เค้าชื่อพี่สกฤษ (สะ-กริด) เมื่อก่อนเป็นมนุษย์เงินเดือน เดี๋ยวนี้กลับมาสนใจความฝันตัวเอง เลยเปิดร้านซ่อมและขายกีต้าร์มือสอง กับเป็นมือกีต้าร์ของวงตัวเอง เจ๋งป่ะๆ ฮ่าๆ...
สตางค์ : เออ เท่ว่ะ กล้าดีๆ เราว่ามันทำยากนะ ในโลกปัจจุบันนี้มันยากนะที่จะเดินตามฝันตัวเองอะ...
สลิ่ม : ถึงละ ร้านนี้แหละ...

"The drunken politician leaps Upon the street where mothers weep And the saviors who are fast asleep They wait for you..And I wait for them to interrupt Me drinkin' from my broken cup And ask for me Open up the gate for you..."

สลิ่ม : หวัดดีค่ะ พี่
สกฤษ : หวัดดีๆ สลิ่ม ... ไปไงมาไง พาใครมา ?
สลิ่ม : เพื่อน ชื่อ สตางค์
สตางค์ : หวัดดีครับ พี่สะกิด
สกฤษ : ครับ หวัดดีครับน้องสตางค์...
สตางค์ : ร้านพี่กีต้าร์เยอะมากๆ ครับ
สลิ่ม : สะดิ้งของหลิ่มเป็นไงพี่
สกฤษ : เออ.. เรียบร้อยแล้ว กลับมาสะดิ้งเหมือนเดิมแล้ว นู้น..นอนสะดิ้งอยู่ตรงนู้นอะ
สตางค์ : อะไรเหรอ สะดิ้งอะไร
สลิ่ม : อ๋อ กีต้าร์เราเอง มีชื่อว่าสะดิ้ง
สตางค์ : อ๋อ...ฮ่าๆ ชื่อแนวว่ะ
สลิ่ม : โห ฟังชื่อกีต้าร์ของพี่สะกิดซะก่อน... บอกไปเลยพี่ว่ากีต้าร์พี่ชื่อไร
สกฤษ : เสนาะ(หู) ครับ
สตางค์ : โอ้วววว แนวแท้..
สกฤษ : แล้วน้องเล่นดนตรีป่าว
สตางค์ : เล่นครับ กีต้าร์เช่นกัน แต่กีต้าร์ผมไม่มีชื่อหรอกนะครับ แหะๆ
สลิ่ม : หลิ่มพาสตางค์มาดูร้านเผื่อกีต้าร์สตางค์เสียจะได้นึกถึงร้านพี่ไง
สกฤษ : โอ้ว เยี่ยมมากน้องหลิ่ม ฮ่าๆ
สลิ่ม : ค่าคอมๆ ฮ่าๆๆ


..........พระอาทิตย์กลับบ้านไปแล้ว แต่สลิ่ม สตางค์และสกฤษ ยังไม่กลับ........

1 ความคิดเห็น:

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ขอบคุณมากเลยนะครับ สำหรับบทความ