ฉาก 4..
สถานที่ : รถทัวร์นครชัยแอร์
เวลา : แดดเปรี๊ยงๆ...
..................................................................
"สวัสดีครับ ผมนายสม่ำ เสมอ ขอสัญญากับทุกท่านว่าจะขับรถอย่างมีสติ และนำพาทุกท่านไปถึงที่หมายอย่างปลอดภัยครับ ขอบคุณทุกท่านที่ใช้บริการ นครชัยแอร์ เป็นอย่างยิ่งครับ..."
สตางค์ได้ที่นั่งติดหน้าต่าง คนที่นั่งข้างๆสตางค์เป็นผู้หญิง ผู้หญิงคนนั้นสูงยาวเข่าดี ส่วนหน้าตาก็พอใช้ได้ เธอสวมเสื้อหนาวไหมพรมสีดำ..
ไม่ทันที่สตางค์จะได้สำรวจส่วนอื่นๆของเธอ สตางค์ก็สะดุดเข้ากับรอยยิ้มของเธอเสียแล้ว เธอว่าสตางค์หน้าตาคุ้นๆ..
สตางค์เงียบไม่ได้ตอบอะไร เพียงแต่ยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย..
สตางค์: ไปกรุงเทพเหรอครับ
สาวเสื้อหนาวสีดำ: ใช่ค่ะ ก็รถรอบนี้ไปที่เดียวไม่ใช่เหรอคะ.... (เธอยิ้ม..)
สตางค์: จิงด้วยครับ ไม่น่าถามโง่ๆเลย...ฮ่าๆ (- -)
สาวเสื้อหนาวสีดำ: เป็นคนขอนแก่นรึป่าวคะ
สตางค์: ป่าวครับ คนอุดร แล้วคุณ..เอ่อ
สาวเสื้อหนาวสีดำ: สลิ่มค่ะ
สตางค์: สลิ่ม..ชื่อน่ารักดีครับ สตางค์ครับ
สลิ่ม: ดูจากชื่อท่าทางพ่อแม่จะรวยนะ
สตางค์: ฮ่าๆๆๆ แล้วเป็นคนขอนแก่นรึป่าวครับ
สลิ่ม: ป่าวอะ เราเป็นคนกรุงเทพ
สตางค์: อ่อ
..............................สามนาน................
สลิ่ม: เอ๊ะ..สตางค์ สตางค์เป็นเพื่อนกับสติใช่มั้ย
สตางค์: ช่ายๆ...รู้ได้ไงอะ
สลิ่ม: อ่อ..เราเป็นเพื่อนของสติหน่ะ เรียนคณะศิลปกรรมเหมือนกัน ..ถึงว่าทำไมหน้าคุ้นๆ เราว่าแล้วว่าต้องเคยเห็นที่ไหน
สตางค์: แล้วเคยเห็นเราที่ไหนหล่ะ
สลิ่ม: อ๋อ..เคยเห็นในหนังสือรุ่นที่ห้องของสติหน่ะ เห็นสติว่าเป็นเพื่อนสนิทสุดๆ
สตางค์: อ๋อ..งี้นี่เอง
สลิ่ม: เรากับสติอยู่วงเดียวกันหน่ะ เลยสนิทกัน ..ฮ่าๆๆ โลกกลมจังเลยนะ..
สตางค์: ฮ่าๆๆ..กลมสุดๆ อยู่วงเดียวกับมัน..แปลกดีนะ ปกติมันไม่ค่อยสนิทกับผู้หญิงเท่าไหร่ แล้วเล่นอะไรอะ
สลิ่ม: เราร้องนำหน่ะ แต่บางทีก็เล่นกีต้าร์ด้วย
สตางค์: โห..เก่งจัง เราก็เล่นกีต้าร์เหมือนกันนะ แต่ว่าตั้งแต่ไปเรียนที่กรุงเทพก็ไม่ได้แตะเลยอะ
สลิ่ม: โห..แย่จังนะ ท่าทางจะเก็บกด ฮ่าๆๆ
สตางค์: ฮ่าๆๆ เก็บกดจิงๆนะ อยากเล่นจะตาย แต่เวลาเราหมดไปกับการเดินทางซะมาก ก็เลยทำอะไรๆได้น้อยลงอะ อิจฉาสลิ่มอะ ฮ่าๆๆ
สลิ่ม: ขนาดนั้น..หึหึ เมืองหลวงนี่ท่าทางน่าเบื่อจังนะ
สตางค์: ช่าย แต่ก็ไม่ทั้งหมดหรอกนะ สิ่งดีๆก็ยังมีให้เห็นอยู่เหมือนกัน
สลิ่ม: ................
สตางค์: ว่าแต่...สลิ่มเป็นคนกรุงเทพแต่ทำไมมาเรียนที่ขอนแก่นหล่ะ
สลิ่ม: ก็อย่างที่สตางค์ว่า เมืองกรุงหน่ะน่าเบื่อออก แปลกนะ คนกรุงเทพมาเรียนต่างจังหวัด ส่วนคนต่างจังหวัดกลับลงไปเรียนที่กรุงเทพ ...เป็นไงหล่ะ ตอนนี้ก็รู้แล้วว่ากรุงเทพหน่ะไม่เห็นจะดีตรงไหน
สตางค์: ก็ไม่ขนาดนั้นหรอกนะ ถึงเราจะเบื่อกรุงเทพ แต่ยังไงเราก็ไม่เสียใจที่เราตัดสินใจเรียนที่กรุงเทพหรอก เราก็แค่อยากหาสิ่งใหม่ๆ เปิดโลกตัวเองให้กว้างขึ้นเท่านั้นเอง
สลิ่ม: จิงของนาย เราก็เหมือนกัน หาสิ่งใหม่ๆให้ตัวเอง...
...............ขอโทษค่ะ จะรับน้ำสตอเบอร์รี่ หรือน้ำสัปรดดีคะ.......
สตางค์: ผมขอสตอเบอร์รี่ครับ
สลิ่ม: สัปรดค่ะ ขอบคุณค่ะ
สตางค์: เออ..จิงสิ ตอนที่อยู่ในมอหน่ะ สติมันเคยเอาเนื้อเพลงที่มันแต่งมาให้ดู ที่ชื่อเพลง"จำเป็น"หน่ะ เจ๋งดีนะ
สลิ่ม: อ๋อ..เพลงนั้น มันไม่เอาแล้วอะ เราก็ว่าเพราะดีนะ ไม่รู้มันบ้าอะไร บอกว่าเพลงมันห่วย เลยตัดทิ้ง
สตางค์: จิงอะ เพลงดีออก น่าเสียดายอะ
สลิ่ม: อาจเพราะเราร้องห่วยก็ได้...ฮ่าๆๆๆ
สตางค์: เฮ้ย..ไม่ม้างงง ท่าทางสลิ่มร้องเพลงเพราะออก เสียงพูดธรรมดายังเพราะเลย ฮ่าๆ
สลิ่ม: บ้า..เว่อร์ไปป่าว แต่จะว่าไปก็แปลกนะ จิงๆแล้วเราร้องเพลงธรรมดามากๆ ไปสู้กับใครเค้าก็ไม่ได้ แต่สติมันว่านี่แหละใช่เลย..เขิลๆ
สตางค์: สติมันเก่งนะ มันฟังอะไรไม่เคยพลาดหรอก
สลิ่ม: แต่ครั้งนี้อาจจะพลาดก้ได้ ฮ่าๆๆ พูดถึงสติแล้ว ช่วงนี้มันแปลกๆไปอะ ไม่รู้เป็นอะไร ดูเศร้าพิกล
สตางค์: เออ..ก็จิง เราก็เห็นมันดูเศร้าๆไป ถามอะไรก็ไม่ยอมบอก
สลิ่ม: ใช่ๆ เรียนก็ไม่ค่อยไป ซ้อมดนตรีก็ไม่ค่อยไป บอกแต่ว่าช่วงนี้อยากอยู่คนเดียว
สตางค์: มันเป็นอะไรกันแน่ว่ะ ท่าทางเป็นเอามากซะด้วย รึว่าเรื่องหญิง..
สลิ่ม: เอ...ไม่น่าจะใช่นะ แต่ก็ไม่แน่อะ ช่วงหลังนี้เราก็ยุ่งๆ เลยไม่ค่อยได้คุยกับมันเท่าไหร่
สตางค์: ไม่ต้องเป็นห่วงมันหรอก มันก็งี้แหละ เดี๋ยวก็กลับมาเป็นปกติ
สลิ่ม: อืมๆ ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดี....
รถยังคงเดินหน้าต่อไป
คนขับรถยังคงรักษาสัญญา
พนักงานต้อนรับสาวยังคงทำหน้าที่อย่างดีเยี่ยม
ละครSitcomเรื่องเป็นต่อก็ยังคงดำเนินต่อไป
แสงแดดยังคงแผดเผาคนบนรถ
สลิ่มหลับตาและยังฟังไอพอดต่อไป
สตางค์ลืมตาและยังมองออกไปนอกหน้าต่างอยู่อย่างนั้น
..........................
.................สวัสดีค่ะทุกท่าน ขณะนี้รถทัวร์นครชัยแอร์ได้พาทุกท่านมาถึงยังที่หมายโดยสวัสดิภาพแล้ว ดิฉันในนามบริษัทนครชัยแอร์ขอขอบพระคุณทุกท่านเป็นอย่างยิ่งที่ใช้บริการนครชัยแอร์ของเรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าพวกเราจะได้มีโอกาสรับใช้ทุกท่านในโอกาสต่อไปค่ะ ขอบคุณค่ะ..............
10 ธันวาคม 2551
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น