สถานที่นี้ชั่งมืดและหนาว
เพียงผู้เดียวในหุบเหว
ฉันเดินหลงทางฝ่าผ่านม่านหมอก
อากาศบางเบา ทำให้หายใจหอบถี่
ความทรงจำวิ่งตามความอึดอัดสูสี
เกิดอาการจุกอกและมวนท้องเฉียบพลัน
ก่อนจะจับความรู้สึกได้ทัน
น้ำตาก็เ่อ่อล้นรินไปเสียแล้ว ...
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น