26 สิงหาคม 2552

ห้วงอารมณ์หนึ่งในขณะหนึ่ง

ฉันเหม่อมองความว่างเปล่า สายตาจับจ้องไปที่ผ้าใบโฆษณาที่อยู่ตรงหน้า
ลมเอื่อยๆทำให้ป้ายผ้าโฆษณาสะบัดพริ้วเล็กน้อย
ฉันจ้องมันเพียงไม่กี่นาที ฉันหลับตา
ถอนหายใจหนึ่งที แล้วยกมือขึ้นลูบผมหนึ่งครั้ง
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ฉันหยุดนิ่งเหมือนโดนเสียงโทรศัพท์ตรึงไว้ไม่ให้ขยับ
ไม่แม้แต่จะมองโทรศัพท์ที่กำลังเรียกให้รับสาย
ฉันแค่ปล่อยให้มันดังและดับไป
ตอนนี้ฉันไม่ว่างที่จะทำกิจกรรมใดๆกับใครทั้งนั้น
ฉันประสานมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกันบนหน้าตักและหลับตา
ฉันรู้สึกตัวชาขึ้นมาเล็กน้อย
ฉันถอนหายใจหนึ่งที และยกมือขึ้นลูบผมหนึ่งครั้ง...

1 ความคิดเห็น:

Paojarunjintana กล่าวว่า...

มันมั้ย มืออะ!!!