สวัสดี เธอเป็นไงบ้าง
ขณะนี้เธออยู่ที่ไหนในโลก
วันนี้ฉันตื่นขึ้นมาก่อนพระอาทิตย์จะสาดแสงลอดผ่านม่านหน้าต่างห้องนอนของฉันเสียอีก
สิ่งแรกที่ฉันทำในวันนี้ถัดจากการรู้สึกตัวคือการนึกถึงเธอ
และถัดจากการนึกถึงเธอ ฉันก็คิดถึงเธอ
การคิดถึงเธอทำให้ฉันคิดถึงตัวเองในอดีต
อดีตช่วงสั้นๆในระหว่างที่ไม่มีเธอ
มันเหมือนเครื่องเล่นแผ่นเสียงที่กำลังเล่นแผ่นเสียงที่เราชอบตกร่องซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ช่วงเวลาเช่นนั้นมันทำฉันหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก
ฉันอยากแสดงออกด้วยการกระทำที่โกรธเกรี่ยว แต่ฉันก็ไม่มีเหตุผลที่จะทำเช่นนั้น
เส้นทางของเธอยังอีกยาวไกลแค่ไหน เธอต้องการเวลามากเท่าไหร่กัน
โปรดอย่าลืมแผ่นเสียงที่กำลังตกร่อง
23 สิงหาคม 2552
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
1 ความคิดเห็น:
วางเเผ่นลงถาดเล่นเเผ่นเสียงเบาๆๆ หน่อย!!!
แสดงความคิดเห็น