ถึงเธอ.. ชีวิตชีวา

เธอเป็นอย่างไรบ้าง เธอมีความสุขดีหรือไม่
เช้านี้ฉันส่องกระจกอย่างเคย แต่ความรู้สึกฉันต่างออกไป
ฉันรู้สึกได้ในขณะนั้นเอง ว่าฉันเหมือนซากศพที่เดินได้
เหมือนร่างเปล่าเปลือยที่ไร้จิตวิญญาณ
เหมือนหุ่นกระบอกไม้ที่เราเคยเล่นด้วยกันสมัยเด็ก

คำว่าชีวิตชีวา หรือ คำว่าสดใสร่าเริง จากฉันไปแสนนาน
ฉันคิดถึงมันราวกับคนรักที่พลัดพรากกันไกล
ฉันไม่รู้ว่าจะไปตามหาความรู้สึกเหล่านั้นได้ที่ไหน
แสงที่มืดสลัวกับพายุที่พัดกระหน่ำ ทำให้ฉันไขว้เขว้เสมอ

โชคยังดี อย่างน้อยฉันก็ยังมีความรู้สึก
ถึงมันจะเป็นความรู้สึกที่หดหู่
แต่ฉันก็ดีใจที่ยังได้รับรู้ถึงความรู้สึกนั้น

หากเธอกลับมาเมื่อไหร่ โปรดนำชีวิตชีวากลับมาฝากฉันที....