I cant breath like normal

I cant breath like normal
Cus' my heart is blowing up by your words

I cant see nothing but only your face
Cus' the blue eyes and brown hair make me cant stop to stare

My mind is gone by the touch of your lips
I cant say anything cus we still kissing,

Then i open my eyes and see you still by my side
Now i realize, it's not a dream at all

ถึงเธอ (ปั่นจักรยานเล่นด้วยกัน)

ท้องฟ้าหลังฝนวันนี้ชั่งสดใสเหลือเกิน
คงจะเสียดายแย่ถ้าไม่ได้ออกไปปั่นจักรยานเล่นที่สวนสาธารณะ

เธอสบายดีรึเปล่า หวังว่าคงจะสบายดี
ฉันคิดถึงเธอจัง โดยเฉพาะวันที่ฟ้าโปร่งเช่นวันนี้

ครั้งสุดท้ายที่เธอกับฉันไปปั่นจักรยานเล่นกันที่สวนสาธารณะ
เราหัวเราะกันแทบแย่ ตอนนั้นฉันมีความสุขมาก เพียงแต่ฉันไม่ได้เอ่ยออกมาให้เธอฟังเท่านั้นเอง

อีกไม่นานเมื่อเธอกลับมาในวันที่ฟ้าสดใส
เราจะไปปั่นจักรยานเล่นกันเหมือนอย่างเคย

คนกลางคืน

ตื่นขึ้นมาพระอาทิตย์ก็แทบจะลับขอบฟ้าเต็มที
กลางวันเป็นอย่างไรฉันลืมมันไปแล้วหรือ
มื้อเช้ากับมื้อเย็นสลับกัน
ส่วนมื้อกลางวันกลายเป็นมื้อกลางคืน
ผิวฉันขาวซีดเหมือนกระดาษ
เหมือนคนขาดสารอาหารไม่มีผิด

กลิ่นไอแดดยามเช้าเลือนหาย
เหลือเพียงกลิ่นดอกไม้ราตรี
เหตุใดชีวิตฉันกลับตาละปัด
เหตุใดถึงเปลี่ยนผันเช่นนี้
ฉันเคยรักรุ่งเช้าเป็นชีวิตจิตใจ
บัดนี้ฉันผลักไสรุ่งอรุณไปไหนหนอ
ดวงอาทิตย์ยามเช้าที่เฝ้ารอ
เมื่อไหร่หนอฉันจะได้กลับไปสัมผัสเธอ

กลางคืนใช่ว่าจะหม่นหมอง
แต่ฉันเพียงแค่รักตะวันเช้า
ตะวันเย็นเห็นเพียงครู่ก็หลบไปนอน
เหลือไว้เพียงแต่เสี้ยวจันทร์คลองท้องฟ้า
หากฉันเปรียบเหมือนหิ่งห้อยตัวน้อย
ฉันคงจะรักกลางคืนมากกว่า
หรือฉันคือนกป่าตัวน้อย
รอคอยแต่รุ่งอรุณเพื่อออกหาอาหาร

ตะวันลับ ฉันก็เพียงแค่หลับตา
เมื่อลืมตา ตะวันเจิดจ้าก็กลับมาใหม่

มือปืนสาว VII

สวัสดี !
นี่คุณยังไม่ไปไหนอีกหรือนี่ !

ผมไม่ได้มาที่นี่นานมากแล้ว แต่คุณยังคงแวะเวียนมาที่นี่เช่นเคย..
ผมรู้สึกแปลกใจปนกับเบาใจนิดหน่อย หรือนี่เรียกว่า "ดีใจ" กันแน่
"ที่นี่ยังเหมือนเดิม" มีแต่ผมซินะที่ไม่เหมือนเดิม

ขอโทษครับน้อง "ผมขอไอซ์มอคค่าแก้วใหญ่"

คุณรู้อะไรมั้ย
บางครั้งกาแฟเปล่าๆก็ขมเกินไป การเติมช็อคโกแลตเข้าไปนิดหน่อยช่วยทำให้รสชาติกลมกล่อมขึ้นอย่างประหลาด
หากคุณมีโอกาส ลองซักแก้วซิ

ฤดูฝนเริ่มต้นขึ้นแล้ว แต่คราวนี้ชั่งแตกต่าง
ผมไม่รู้สึกเศร้าอีกแล้ว เหลือเพียงแต่กลิ่นอายของความทรงจำหอมๆ

มือปืนสาวของผม ยังคงยิงแม่นเหมือนเดิม
แต่ทุกครั้งที่เธอยิง ผมกลับไม่รู้สึกเจ็บอีกแล้ว
ทุกครั้งที่ผมถูกยิงจะมีแพทย์อาสาคอยช่วยอยู่เสมอ

แน่นอนว่าแพทย์อาสาของผมเป็นเพื่อนในออฟฟิศ
หากอยู่ไกลกว่านั้น เธอคงจะมาช่วยผมไม่ทันเป็นแน่

บางครั้งคนเราอาจต้องการความช่วยเหลืออย่างเหลือเชื่อ
โดยผู้ที่ต้องการความช่วยเหลืออาจไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำไป

ฝนพรำอีกแล้ว..
"โชคดีที่วันนี้ผมพกร่มมาด้วย"

คำคน

"ชีวิตไม่ได้เป็นของเราเพียงผู้เดียวอย่างแท้จริง"

โดย วงทนง ชัยณรงค์สิงห์

มนุษย์ผู้มีความลับ

มนุษย์ผู้มีความลับ
อะไรกันที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังใบหน้าอันไร้เดียงสา

คนที่รู้จัก เป็นอย่างที่เห็นหรือไม่
คนคุ้นเคยอาจกลายเป็นคนแปลกหน้าในพริบตา

มนุษย์ผู้มีความลับ
กลัวสิ่งใด เหตุใดไม่กล้าเผยตัวตน

ความลับนั้นน่ากลัวหรืออย่างไร
หรือความลับอาจทำใครเจ็บปวด

มนุษย์ผู้มีความลับ
ฉันก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน

ผู้เก็บงำบางสิ่ง
ผู้ซึ่งปิดบังความจริงบางอย่าง

มนุษย์ผู้มีความลับ
คุณก็เป็นอย่างนั้นใช่หรือไม่

ทุกคนต่างซ่อนคราบสกปรกไว้
เราทุกคนไม่มีใครใสสะอาด

........