ก้อนเมฆผู้มีอิทธิฤทธิ์ผู้ซึ่งมีอำนาจสามารถลิขิตชีวิตของฉันและเธอ
กำหนดเรื่องราวทุกอย่างของเรา ผูกเราสองไว้ด้วยเชือกเส้นบางขนาดยาว
นำพาเราไปในสถานที่แตกต่างกัน ผู้คนหลากหลายหน้าตา
ความทรงจำมากล้นที่ไกลเกินกว่าจินตนาการของฉันและเธอ
ท่ามกลางพายุฝนที่หนาวเย็นเฉียบบาดจิตใจ เสียงฟ้าผ่าและสายฟ้าแลบตรงหน้า
ในอีกมุมเพียงเสี้ยวแสงหนึ่งที่กลุ่มเมฆส่องผ่าน
เธอยืนอยู่ตรงนั้น มองตรงมาที่ฉันผ่านสายฝนกระหน่ำ
ทันใดขณะที่สายตาของฉันและเธอสอดประสานกัน
ความรู้สึกอบอุ่นเกิดขึ้นจับใจเฉียบพลัน
เชือกเส้นบางพันรอบทั้งตัวฉันและเธอ
ในขณะที่กลุ่มเมฆสีม่นเคลื่อนผ่านไปโดยที่เราไม่ทันได้สังเกตุ ...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น