3 ธันวาคม 2552

ความเสียดายหวานๆ

ท้องฟ้ากำลังเปลี่ยนสี
ก้อนเมฆที่เคลื่อนผ่าน
ใบไม้ที่ผลิดอก พลัดใบ
ฉันหลบความงดงามไปชั่วขณะ
ลมหวานอ่อนๆพัดมากระทบใบหน้า
กระนั้นฉันก็ตระหนักได้ว่าพลาดสิ่งใด

ผีเสื้อตัวน้อยบินมาเกาะที่หัวเข่า
ฉันทำตัวแข็งเพื่อไม่ให้มันจากไป
แต่ในใจนึกอยากสัมผัสปีกสวย
เพียงกระพริบตาผีเสื้อน้อยก็จากไป
หากเพียงฉันยื่นมือออกไป
อาจสัมผัสปีกสวยได้สักหน

3 ความคิดเห็น:

Paojarunjintana กล่าวว่า...

เราว่า นะ ไม่น่ากระพริบตา น่าจะเอามือไปจับก่อนค่อยกระพริบตา !!! เเค่กระพริบตาก็สะเทือนไปถึงหัวเข่าเเค่คิดก็มันเเล้ว....

Dorky Girl กล่าวว่า...

การกระพริบตา การเคลื่อนไหวหรือการเปลี่ยนแปลงแม้เพียงน้อยนิดก็อาจส่งผลกระทบต่อหลายสิ่งได้ นะหนู
แค่เขียนก็มันแล้ว...

Pisut กล่าวว่า...

สิ่งสวยงามบางอย่าง เราก็ได้แค่ชื่นชมห่างๆ สินะ

ถ้าเราไปสัมผัส มันก็จะจากเราไป แล้วไม่กลับมาอีก

ทำไมโหดร้ายจัง โลกนี้