ถึงเธอ ช่วงเวลาที่ว่างเปล่า

เธออาจสงสัยว่าทำไมโปสการ์ดของเดือนที่แล้วหายไป
บุรุษไปรษณีย์อาจทำโปสการ์ดจากฉันตกกลางทางหรือไม่
หรืออาจเกิดอะไรบางอย่างในชีวิตของฉัน
กันยาที่หายไปฉันใช้ชีวิตอย่างใบไม้แห้งเหี่ยวที่รอวันร่วงหล่นจากขั้วกิ่งแก่ของต้นไม้ที่กล้ากลำ
มันชั่งยาวนาน ว่างเปล่า หนาวยะเยือก คาราคาซัง ก้ำกึ่งระหว่างสองสิ่ง
ชั่งแปลกที่ฉันไม่สงสัยหรือสับสนสิ่งใดในห้วงเวลานั้น
ฉันเพียงแต่ปล่อยให้มันดำเนินความเป็นไปอย่างเชื่องช้าตามแบบที่มันต้องการจะเป็น
ความรู้สึกที่ไม่มีภาพวาดเกี่ยวกับอนาคต อดีต หรือแม้แต่ปัจจุบันเป็นสิ่งบริสุทธิ์ สวยงาม และปลอดโปร่งได้อย่างไม่น่าเชื่อ ฉันอยากให้ช่วงเวลาเช่นนี้ดำเนินต่อไปยาวนานไม่สิ้นสุด แต่แน่นอนทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่เราต้องการเสมอไป ฉันตระหนักถึงมันได้แม้ในเสี้ยวเวลาว่างเปล่าเช่นนั้น

ช่วงเวลาที่ว่างเปล่าของเธอเป็นอย่างฉันหรือไม่