29 กรกฎาคม 2552
19 กรกฎาคม 2552
ถึงเธอ.. ชีวิตชีวา
เธอเป็นอย่างไรบ้าง เธอมีความสุขดีหรือไม่
เช้านี้ฉันส่องกระจกอย่างเคย แต่ความรู้สึกฉันต่างออกไป
ฉันรู้สึกได้ในขณะนั้นเอง ว่าฉันเหมือนซากศพที่เดินได้
เหมือนร่างเปล่าเปลือยที่ไร้จิตวิญญาณ
เหมือนหุ่นกระบอกไม้ที่เราเคยเล่นด้วยกันสมัยเด็ก
คำว่าชีวิตชีวา หรือ คำว่าสดใสร่าเริง จากฉันไปแสนนาน
ฉันคิดถึงมันราวกับคนรักที่พลัดพรากกันไกล
ฉันไม่รู้ว่าจะไปตามหาความรู้สึกเหล่านั้นได้ที่ไหน
แสงที่มืดสลัวกับพายุที่พัดกระหน่ำ ทำให้ฉันไขว้เขว้เสมอ
โชคยังดี อย่างน้อยฉันก็ยังมีความรู้สึก
ถึงมันจะเป็นความรู้สึกที่หดหู่
แต่ฉันก็ดีใจที่ยังได้รับรู้ถึงความรู้สึกนั้น
หากเธอกลับมาเมื่อไหร่ โปรดนำชีวิตชีวากลับมาฝากฉันที....
เช้านี้ฉันส่องกระจกอย่างเคย แต่ความรู้สึกฉันต่างออกไป
ฉันรู้สึกได้ในขณะนั้นเอง ว่าฉันเหมือนซากศพที่เดินได้
เหมือนร่างเปล่าเปลือยที่ไร้จิตวิญญาณ
เหมือนหุ่นกระบอกไม้ที่เราเคยเล่นด้วยกันสมัยเด็ก
คำว่าชีวิตชีวา หรือ คำว่าสดใสร่าเริง จากฉันไปแสนนาน
ฉันคิดถึงมันราวกับคนรักที่พลัดพรากกันไกล
ฉันไม่รู้ว่าจะไปตามหาความรู้สึกเหล่านั้นได้ที่ไหน
แสงที่มืดสลัวกับพายุที่พัดกระหน่ำ ทำให้ฉันไขว้เขว้เสมอ
โชคยังดี อย่างน้อยฉันก็ยังมีความรู้สึก
ถึงมันจะเป็นความรู้สึกที่หดหู่
แต่ฉันก็ดีใจที่ยังได้รับรู้ถึงความรู้สึกนั้น
หากเธอกลับมาเมื่อไหร่ โปรดนำชีวิตชีวากลับมาฝากฉันที....
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)