ผมไม่ชอบฝน
ไม่ถึงกับเกลียดหรอกนะ
ก็แค่ไม่ชอบเท่านั้น
ฝนทำให้ผมเปียก หนาว อ่อนไหว
นั้นคือเหตุผลที่ผมได้อยู่กับตัวเองบ่อยกว่าฤดูกาลไหนๆ
การออกจากบ้านในฤดูฝนเหมือนกับการเดินทางไปในที่ที่หดหู่และเปลี่ยวเหงา
แต่บางครั้งผมก็จำเป็นจะต้องเผชิญกับความรู้สึกที่น่าเศร้าเหล่านั้น
ทุกครั้งที่ต้องออกไปเจอกับฝน ผมจะพยายามไม่มองสิ่งรอบข้าง
เพราะมันจะทำให้ผมยิ่งหดหู่คุณ2
เมื่อก่อนผมเคยมีความรู้สึกดีๆกับฝน
สมัยเด็กใครๆก็ชอบตากฝน ออกไปเล่นน้ำฝน ผมก็เช่นกัน
สมัยมัธยมปลาย ผมเคยมีเรื่องโรแมนติกที่ฝนเป็นส่วนประกอบหลัก
จนถึงวันนี้ผมก็ยังคงนึกถึงมันอย่างสม่ำเสมอ ผมนึกถึงฝนในวันนั้น (ไม่ใช่ฝนอย่างทุกวันนี้)
ในวันนั้นผมรู้สึกได้ว่าฝนโปรยลงมาเพื่อผม
ฝนสร้างความทรงจำดีๆให้ผมมากมาย..
อนิจจัง วันนี้จะเป็นเช่นดั่งเมื่อวานได้อย่างไร
ความแน่นอนไม่มีอยู่จริง
วันคืนเปลี่ยนไป ฤดูกาลเปลี่ยนแปลง
ผมก็เช่นกัน...
ความทรงจำของคุณเกี่ยวกับฝนเป็นอย่างไร ?
25 ตุลาคม 2551
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
1 ความคิดเห็น:
ฝนตดแล้วหด(หู่)ยังไงไม่รู้
แสดงความคิดเห็น