25 ตุลาคม 2551

มือปืนสาว ( NG 2 )

ผมไม่ชอบฝน
ไม่ถึงกับเกลียดหรอกนะ
ก็แค่ไม่ชอบเท่านั้น
ฝนทำให้ผมเปียก หนาว อ่อนไหว

นั้นคือเหตุผลที่ผมได้อยู่กับตัวเองบ่อยกว่าฤดูกาลไหนๆ
การออกจากบ้านในฤดูฝนเหมือนกับการเดินทางไปในที่ที่หดหู่และเปลี่ยวเหงา
แต่บางครั้งผมก็จำเป็นจะต้องเผชิญกับความรู้สึกที่น่าเศร้าเหล่านั้น
ทุกครั้งที่ต้องออกไปเจอกับฝน ผมจะพยายามไม่มองสิ่งรอบข้าง
เพราะมันจะทำให้ผมยิ่งหดหู่คุณ2

เมื่อก่อนผมเคยมีความรู้สึกดีๆกับฝน
สมัยเด็กใครๆก็ชอบตากฝน ออกไปเล่นน้ำฝน ผมก็เช่นกัน
สมัยมัธยมปลาย ผมเคยมีเรื่องโรแมนติกที่ฝนเป็นส่วนประกอบหลัก
จนถึงวันนี้ผมก็ยังคงนึกถึงมันอย่างสม่ำเสมอ ผมนึกถึงฝนในวันนั้น (ไม่ใช่ฝนอย่างทุกวันนี้)
ในวันนั้นผมรู้สึกได้ว่าฝนโปรยลงมาเพื่อผม
ฝนสร้างความทรงจำดีๆให้ผมมากมาย..

อนิจจัง วันนี้จะเป็นเช่นดั่งเมื่อวานได้อย่างไร
ความแน่นอนไม่มีอยู่จริง
วันคืนเปลี่ยนไป ฤดูกาลเปลี่ยนแปลง
ผมก็เช่นกัน...


ความทรงจำของคุณเกี่ยวกับฝนเป็นอย่างไร ?

1 ความคิดเห็น:

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ฝนตดแล้วหด(หู่)ยังไงไม่รู้