มือปืนสาว Chapter V

และแล้ววันนี้ก็มาถึง
วันที่ผมต้องเผชิญความจริง ความจริงมันน่ากลัว
คุณเข้าใจใช่มั้ย ?

ความจริงไม่ได้น่ากลัวไปเสียหมด แต่ก็ส่วนใหญ่เลยหล่ะสำหรับผม
ที่ความจริงคือความกลัว....

ฝันร้ายยังดีเสียกว่าความจริง !
เพราะฝันร้าย มันไม่ใช่ความจริง.. จริงมั้ยคุณ ?
ฮ่าๆๆๆ คุณอาจคิดว่าผมไม่ปกติ
แต่คุณรู้ใช่มั้ยว่าผมไม่ได้บ้า... ผมก็เหมือนคุณ !

เอาหล่ะ ผมพร้อมแล้ว...

วันนี้ผมจะเผชิญกับความจริง
และจะทิ้งมันให้เป็นเรื่องของเมื่อวาน...

ระหว่างพักเที่ยง
ผมขอเจอแม่มือปืนสาว 1 ต่อ 1
ผมอยากให้เธอรู้ ผมไม่สนว่าเธออยากรู้หรือไม่
ผมกำลังจะพูด กำลังจะพูดอยู่แล้ว
ปากผมกำลังอ้า เสียงผมกำลังจะเปล่ง

แต่เธอ แม่มือปืนสาว...
เธอ เธอพูดตัดหน้าผม
เธอทำให้แผนที่ผมวางไว้พัง
ความจริงที่ผมกำลังจะสู้กับมัน
เธอทำมันหนีไป !!

ประโยคที่เธอไล่ความจริงไป
เธอบอกว่า เธออกหักเสียแล้ว
เพราะเพื่อนรักผมมีคนที่ชอบอยู่แล้ว เขาปฏิเสธเธอ...

บอกผมที...
ถ้าเป็นคุณ คุณจะทำอย่างไร ?
ผมเพียงแค่อยากจะถอนตัวจากเรื่องน่าเวียนหัว..
แต่นี่อาจไม่ใช่เวลาที่เหมาสมใช่มั้ย ?

ไม่ ผมไม่ได้บอกเธอในวันนั้น...
แต่คืนนั้น เธอโทรหาผม..
เธอแค่อยากมีเพื่อนคุย แต่ผม..ไม่เคยคิดว่าเธอเป็นเพื่อนของผมเลย
และไม่คิดที่จะคิด !!

บางคนอาจเรียกมันว่าโอกาส
แต่ทำอย่างไรดี ผมไม่ใช่คนชอบฉวยโอกาสหน่ะซิ..

เธอกับผม เราคุยกันหลายชั่วโมง...