Real Girl

Song : Real Girl
Artist : Mutya Buena

If I had one chance to
In my life again I wouldn't make no changes
Now or way back when (yeah)
And if everything turns out
The way I hope it goes
But I cant wait to find out
What it is that God knows

But I don't wanna think about
What's gonna come around for me
I'll just take it day by day
'Cause it's the only way
To be the best that I can be

I never pretend to be something I'm not
You get what you see, when you see what I've got
We live in the real world,
I'm just a real girl
I know exactly where I stand

And all I can do is be true to myself
I don't need permission from nobody else
'Cause this is the real world,
I'm not a little girl
I know exactly who I am

And nothing's ever perfect
There's no guarantee
And if I knew the answers
It would put my mind at ease (no)
So I'll just keep on going
The way I've gone so far
And maybe I'll end up
Tryin' to catch a fallin star (yeah)

Baby this is who I am
Don't need you to understand'
Cause everything is right where it should be
It wont be long til you know about me,
'Cause I don't give a...
Even when I'm out of love
'Cause everythings just how it should be
And it wont be long
till you know about me

And all I can do is be true to myself
I don't need permission from nobody else'
Cause this is the real world,
I'm not a little girl
I know exactly who I am

..................................................................

PS. How good to be 'Real girl' ?
How hard to be 'Real girl'?

I know exactly we live in the real world !

ครั้งแรก

มัน
ชั่ง
ตื่นเต้น
............

ไม่เคย
รู้สึก
มาก่อน
............

อยาก
มี
ครั้งต่อไป
...........

กลัว
กล้า
กลับ
...........

ไม่มี
1
ไม่มี2
...........

ครั้งแรก
สำคัญ
เสมอ
...........

มือปืนสาว ( NG 1 )

ผมหนาว..
คุณหนาวรึป่าว ?

เวลาที่คุณหนาว คุณคิดถึงอะไร ?
ผมคิดถึง รอยกอด โอบกอดที่อบอุ่นจากคนรัก

คุณมีคนรักรึป่าว ?
ผมไม่มี ผมไม่เคยได้โอบกอดแห่งรักจากใคร..
นั่นคือ เหตุผลว่าทำไม ผมถึงเฝ้าคิดถึงโอบกอดที่แสนอบอุ่น..

ผมคิด หรือบางทีกอดแบบนั้นอาจจะไม่เคยเกิดขึ้นกับใครเลยก็ได้
บนดาวโลกนี้อาจไม่มีความอบอุ่น แบบที่ผมเฝ้าฝันถึง..

คราวนี้ ผมขอไม่เล่าเรื่อง แม่มือปืนสาวสักครั้ง
บางครั้งคนเราก็เพียงแค่อยากจะจมอยู่กับอดีต แม้อดีตมันจะเป็นมีดที่คมกริบคอยกรีดใจ
คนเราบางครั้งก็เลือดเย็นได้ถึงเพียงนี้ ทรมานตัวเองได้ถึงเพียงนี้..

วันนี้ฝนตกอีกแล้ว
คุณได้ดูพยากรณ์อากาศบ้างรึป่าว ?
บอกผมที เมื่อไหร่ฝนถึงจะหยุด..

ฝน ก็คล้ายกับ อดีต
บางครั้งอ่อนหวาน หอมหวน ชวนฝัน
บางครั้งกระหน่ำซัด เปียกปอน และเหน็บหนาว..

มือปืนสาว Chapter III

นี่คุณ !!
ผมกับคุณเจอกันมา 2 ครั้ง แล้ว คุณยังไม่รู้จักชื่อผมเลยหนิ
หรือคุณไม่อยากรู้จักผม ? ผมคงไม่ได้ทำให้คุณรังเกียจมากขนาดนั้นนะ ?
การรู้จักชื่อกัน ไม่ได้แปลว่า เรารู้จักกันหนิ จริงมั้ย ?

....................................

วันนั้นผมตื่นเช้าไปทำงานตามปกติ ไม่รู้ว่าอีก 5 นาทีข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น
อย่าว่าแต่ 5 นาทีเลย แค่นาทีเดียวผมก็ยังไม่รู้ นี่ผมไม่ได้โง่ ใช่มั้ย !!

วันนั้นผมพึ่งจะรู้ตัวว่า ผมไปเป็นฆาตกรยิงสาวคนนึงเข้า ผมรู้มาว่าเธอสาหัสเอาการ
โอ้ แม่เจ้า !! เรื่องมันชักจะวุ่นขึ้นเรื่อยๆ ผมจะทำอย่างไรดี ผมคิดในขณะนั้น
สาวที่ถูกผมยิงนั้น เป็นคนที่เพื่อนสนิทผมบอกกับผมว่า มันโดนสาวคนนี้ยิงเข้าเต็มเปาเลยหน่ะซิ !!!

ให้ตายเถอะ...ทำไมจะต้องเป็นผม ทำไม

ผมไม่อยากอยู่ในละครสุดโศกนี่เลยยยย เรื่องนี่จบไม่สวยแน่ๆ !!
ใครที่ชอบละคร จบสุข เรื่องราวจบสุข แนะนำให้เลิกอ่านตั้งแต่บรรทัดนี้เป็นต้นไป....

ห๊ะ ...ทำไมคุณชอบถามผมเรื่อยเลยว่า ผมรู้ได้ไง - -
อันที่จริงผมก็ยังไม่รู้หรอก ว่ามันจะจบยังไง
ก็แค่สันนิษฐาน ไม่มีอะไรมากกว่านั้น...

ตั้งแต่วันนั้นมา ผมก็ไม่เป็นตัวของตัวเองอีกต่อไป ก็ผมกลัวหน่ะซิ
กลัวว่าผมจะไปยิงเธอเข้าอีกหน ผมพยายามหลบ หลีก และวิธีต่างๆ ที่จะเผชิญหน้ากับเธอ
แต่ผมไม่รู้เลยว่า เรื่องราวมันจะยิ่งกระอักกระอ่วน อึดอัด หายใจไม่คล่องแบบนี้...

เฮ้อออ !! วันนี้อากาศร้อนมากนะคุณ
ผมขอสั่งกาแฟซักแก้วได้มั้ย แต่คุณจ่ายนะ !!
ผมรู้ว่าใจกว้าง !!

ในวันที่อากาศร้อนขนาดนี้ คุณคิดถึงอะไรบ้างรึป่าว ??
ผมคิด คิดถึงวันเก่าๆ วันที่ฝนตก ฝนที่ตกโปรยปราย ไม่มีเสียงฟ้าร้อง ไม่มีฟ้าแลบ
มีแต่ลมเย็นๆและฝนปรอยๆ....และเธอ !!

มือปืนสาว Chapter II

และแล้ววันนั้นก็มาถึง..
วันที่เธอกลายเป็นเหยื่อ เธอถูกยิงเข้าแล้ว
แต่ไม่ใช่จากฝีมือของผมหรอก
ผมรู้ตัว ผมคงไม่เก่งขนาดนั้น และไม่มีวันจะเป็นอย่างนั้นไปได้ ...

ผมรู้ได้ไงงั้นเหรอ ว่าเธอถูกยิง
ก็ดูจากสีหน้า แววตา และท่าทางของเธอน่ะซิ ถามได้ !!
ผมสวมบทบาทเป็นนักสืบชอบสอด และแอบวิเคราะห์สถานการณ์ขึ้นมาเองทั้งหมด..
คาดว่า ..มือปืนคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน มันเป็นคนที่ทำงานที่เดียวกับผมและเธอ
และที่สำคัญ...มือปืนนั่น มันเป็นเพื่อนสนิทผมเอง !!!!
แต่อย่าลืมหล่ะ มันเป็นแค่เรื่องที่ผมวิเคราะห์ขึ้นมาเองทั้งสิ้น....

อย่าพึ่งใจร้อน เวลาจะทำให้ความจริงทุกอย่างถูกเปิดเผย ...
นั่นอาจหมายถึง ตัวผมเองด้วยก็ได้ !!!

ผมเคยคิด ทุกวันที่ผมตื่นขึ้นมา ไม่มีอะไรที่จะดีขึ้น ทุกสิ่งมีแต่แย่ลง และสกปรกมากขึ้นเท่านั่น
และในวันนี้ ผมก็ยังคงคิดเช่นนั้น...

ยิ่งเราใช้เวลาอยู่บนโลกนี้มากขึ้น สิ้นเปลืองจิตใจไปกับสังคมที่เน่าเฟ๊ะ
เราก็จะยิ่งแปดเปื้อนมากขึ้นเท่านั้น
ไม่มีหรอก..ไม่มีใครที่จะสามารถต้านท้านและขจัดความโสมมออกไปได้หมด รึคุณจะเถียง ?

มือปืนสาว Chapter I

ปัง !!
ผมถูกยิง โอ๊ย !! ตาผมคงต้องบอดแน่ๆ
เธอยิงเข้ามาที่ตาผม ทำไม ?
เธอยิงผม เพียงเพราะผมแอบมองเธอ....งั้นเหรอ ?

ปัง !! โอ๊ยย ยย !!
ผมโดนเข้าอีกนัดแล้ว นัดนี้ตรงกลางหัวใจของผมเป๊ะ ....
เธอชั่งใจร้ายและเลือดเย็นเหลือเกิน

โอ๊ยยยย ยย ย ยยยยย....
เธอกำลังทำให้ผมตาบอด และเธอก็กำลังฆ่าผมให้ตายอย่างช้าๆ
ผมเดาว่าเธอคงคิดว่ามันทรมานดี !!
................................................. !!!

นั่นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทุกอย่าง .....
( ผมเดาเอาว่ามันน่าจะเป็นเช่นนั้น!! )

ก่อนหน้านี้ผมเป็นยังไงงั้นเหรอ เหอะๆ..
มันก็ไม่ต่างอะไรกับตอนนี้มากนักหรอก อดีตมันไม่สำคัญ ...รึคุณว่าไง ?
....
โชคร้าย มือปืนสาวคนนั้น ดันทำงานที่เดียวกับผม
ใช่สิ..ผมคิดว่าเป็นโชคร้าย หรือเคยคิดกันนะ เรื่องมันผ่านมานานแล้ว
ผมก็จำไม่ค่อยได้เท่าไหร่ ขณะนี้ไม่ว่ามันจะเป็นโชคร้ายหรือดีก็ไม่สำคัญ ....
ก็อย่างที่ผมบอกคุณ อดีตมันไม่สำคัญ !!

เธอแอบลอบยิงผมทุกวัน วันละนัด บางวันก็หลายนัด แล้วแต่โอกาสจะอำนวย
ผมไม่กล้าที่จะตอบโต้หรือเอาคืน จากเธอ....เพราะผมกลัวว่า ผมจะ "แพ้เธอ" เข้า
ผมได้แต่เป็นเป้านิ่งให้เธอซ้อมยิงได้ทุกวัน..
อ่อ...มีครั้งหนึ่งที่ผมพยายามจะยิงเธอคืนบ้าง
แต่สงสัยเธอจะสวมเสื้อเกราะไว้ เธอจึงไม่เคยถูกผมยิงเลยซักนัด !!!

................................... ปัง ! ปัง ! ปัง !

โปรดเข้าใจ ( ฉันได้มั้ย )

ฉันเป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง
ที่เคยทำผิดพลาดพลั้ง
บางสิ่งที่ฉันยังคงปิดบัง
เรื่องราวความหลังที่ไม่อยากบอกไป

บทเรียนที่ใครไม่อาจจะเข้าใจ
มันยากรู้มั้ยที่จะต้องเก็บมัน
แม้คืนวันที่ยังเปลี่ยนแปรผัน
ความลับนั้นกลับไม่เคยจางหาย

ฉันขอโทษและได้โปรดเข้าใจ
จะได้ไหม เพียงเท่านี้
ฉันรู้ดีว่ามันยาก แต่ได้โปรดเธออย่าถามอีกเลย
ความผิดที่ฉันไม่อาจให้เธอค้นเจอ
ได้โปรดเถอะเธอ อยากให้เข้าใจ...

มันอาจยากจนเกินที่เธอจะรับไหว
เมื่อถึงวันนั้น ฉันจะเข้าใจ
จะไม่รั้งเธอไว้ ให้เธอไปเจอะเจอกับใครที่ดีกว่า
แต่ได้โปรดเถอะเธอ ได้โปรดเข้าใจ
ฉันจะขอเธอได้ไหม แค่เพียงเชื่อใจฉันในวันนี้

ได้โปรดเถอะเธอ ได้โปรดเข้าใจ
เธอคนเดียวเท่านั้นรู้มั้ยที่จะ เข้าใจฉัน....