ราวกับดอกไม้สีสวยหลากพันธุ์ผลิบานพร้อมกันต่อหน้า
คล้ายเหล่าดอกไม้นั้นตั้งใจอวดกลีบสวยอวบอิ่ม
เพียงเสี้ยวนาทีบางประโยคสะกดกายให้หยุดนิ่ง
แต่บางสิ่งภายในเต้นระรัวไม่เป็นจังหวะ
ปฏิกริยาเคมีทำให้เลือดสูบฉีดใบหน้าอย่างฉับพลัน
ความรู้สึกผุดเข้ามาในใจนับพัน
กลั้นออกมาเป็นคำพูดเพียงหนึ่งคำที่มีพลังมหาศาล
อานุภาพของคำนั้นส่งให้ผู้พูดและผู้รับตกอยู่ในห้วงหฤหรรษ์
ปรากฎสิ่งมหัศจรรย์สดสวย มากกว่าจินตนาการใดๆ
รับรู้สัมผัสได้เพียงสอง
คำนั้นคือ "........"
6 ธันวาคม 2553
10 พฤศจิกายน 2553
10นาที
10นาที
หลายคำถาม
หลายคำตอบ
10นาที
มากทางเลือก
เริ่มสับสน
10นาที
เกิดวิตก
คิดกังวล
10นาที
ใบหน้าคุ้นเคย
ท่าทางคุ้นชิน
10นาที
ระหว่างรอ
10นาที
หลายคำถาม
หลายคำตอบ
10นาที
มากทางเลือก
เริ่มสับสน
10นาที
เกิดวิตก
คิดกังวล
10นาที
ใบหน้าคุ้นเคย
ท่าทางคุ้นชิน
10นาที
ระหว่างรอ
10นาที
21 ตุลาคม 2553
ดอกไม้กำลังเบ่งบาน
ดอกไม้กำลังเบ่งบาน,
การเฝ้ามองดอกไม้เป็นความรื่นรมย์ได้อย่างประหลาด
ดอกไม้กำลังเบ่งบาน,
ใจเราพาลอยากจะเบ่งบานเช่นกัน
ดอกไม้กำลังเบ่งบาน,
หนาวลมสัมผัสกลีบสวยอย่างอ่อนหวาน
ดอกไม้กำลังเบ่งบาน,
ต้นไม้จะรู้สึกอบอุ่นขึ้นบ้างไหม...
การเฝ้ามองดอกไม้เป็นความรื่นรมย์ได้อย่างประหลาด
ดอกไม้กำลังเบ่งบาน,
ใจเราพาลอยากจะเบ่งบานเช่นกัน
ดอกไม้กำลังเบ่งบาน,
หนาวลมสัมผัสกลีบสวยอย่างอ่อนหวาน
ดอกไม้กำลังเบ่งบาน,
ต้นไม้จะรู้สึกอบอุ่นขึ้นบ้างไหม...
ป้ายกำกับ:
กวีไม่มีสังกัด,
ดอกไม้,
ต้นไม้,
ฤดูหนาว,
Diary
14 สิงหาคม 2553
วันดีดี (Good days)
วันที่ตื่นอย่างผ่อนคลาย
วันที่อากาศดีดี
วันที่ได้กินกาแฟอร่อยพร้อมหนังสือเล่มโปรด
วันที่ได้ฟังเพลงที่ชอบพร้อมกับคนที่รัก
วันที่หนังที่รอดูเข้าฉาย
วันที่ได้ปั่นจักรยานเล่นที่สวนสาธารณะ
วันที่ได้รับโปสการ์ด
วันที่ได้เดินช็อปปิ้งกับเพื่อน
วันที่เจอคนที่แอบชอบโดยบังเอิญ
วันที่ได้พูดคุยเรื่องอดีตแล้วอมยิ้ม
วันที่คนที่คิดถึงโทรหา
วันที่โทรหาคนที่คิดถึง
วันที่ต้นไม้ที่บ้านออกดอก
วันที่นิตยสารเล่มโปรดวางแผง
วันที่ได้ซื้อโรตีกิน
วันที่เจอคนทักว่าดูดีขึ้น
วันที่ได้ส่งยิ้มและได้รอยยิ้มตอบ
บางช่วงเวลา ความธรรมดาและปกติสร้างความทรงจำดีดีให้เราได้อย่างเหลือเชื่อ
ครั้งนึงในวันที่อากาศไม่ร้อนมาก เรานั่งตากพัดลม มองไปหน้าบ้านเห็นใบไม้หลายใบร่วงปลิวผ่านหน้าบ้านไป เราหัวใจผองโตและรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก นั้นเป็นช่วงเวลาดีดีที่เรายังคงรู้สึกได้เมื่อนึกถึงช่วงเวลานั้น ....
วันที่อากาศดีดี
วันที่ได้กินกาแฟอร่อยพร้อมหนังสือเล่มโปรด
วันที่ได้ฟังเพลงที่ชอบพร้อมกับคนที่รัก
วันที่หนังที่รอดูเข้าฉาย
วันที่ได้ปั่นจักรยานเล่นที่สวนสาธารณะ
วันที่ได้รับโปสการ์ด
วันที่ได้เดินช็อปปิ้งกับเพื่อน
วันที่เจอคนที่แอบชอบโดยบังเอิญ
วันที่ได้พูดคุยเรื่องอดีตแล้วอมยิ้ม
วันที่คนที่คิดถึงโทรหา
วันที่โทรหาคนที่คิดถึง
วันที่ต้นไม้ที่บ้านออกดอก
วันที่นิตยสารเล่มโปรดวางแผง
วันที่ได้ซื้อโรตีกิน
วันที่เจอคนทักว่าดูดีขึ้น
วันที่ได้ส่งยิ้มและได้รอยยิ้มตอบ
บางช่วงเวลา ความธรรมดาและปกติสร้างความทรงจำดีดีให้เราได้อย่างเหลือเชื่อ
ครั้งนึงในวันที่อากาศไม่ร้อนมาก เรานั่งตากพัดลม มองไปหน้าบ้านเห็นใบไม้หลายใบร่วงปลิวผ่านหน้าบ้านไป เราหัวใจผองโตและรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก นั้นเป็นช่วงเวลาดีดีที่เรายังคงรู้สึกได้เมื่อนึกถึงช่วงเวลานั้น ....
29 มิถุนายน 2553
เดินเข้าร้านกาแฟ,พร้อมหนังสือ
เดินเข้าร้านกาแฟ,พร้อมหนังสือหนึ่งเล่ม
สั่งกาแฟหนึ่งถ้วย,เลือกมุมเงียบที่มีแสง
จิบกาแฟหนึ่งอึก,พลิกหนังสือไปหน้าที่อ่านค้างไว้
กวาดตาไล่เรียงไปทีละบรรทัด
จินตนาการ,วาดภาพให้ปรากฎในหัวตามตัวอักษรกำหนด
พักสายตา,จิบกาแฟ,ใช้สายตา
มองออกไปนอกร้าน,ทั้งรถทั้งคนขวักไขว่
หันกลับมาในร้าน,ความเงียบกับคนขายกาแฟ
ก้มหน้าอ่านหนังสือต่อเนื่อง,สั่งกาแฟอีกถ้วย
ความหนาของหนังสือย้ายจากขวาไปซ้ายทีละน้อย
มองนาฬิกาข้อมือ,ถึงเวลานัดหมาย
จ่ายเงินค่ากาแฟ,คนขายยิ้มหวาน
สั่งกาแฟหนึ่งถ้วย,เลือกมุมเงียบที่มีแสง
จิบกาแฟหนึ่งอึก,พลิกหนังสือไปหน้าที่อ่านค้างไว้
กวาดตาไล่เรียงไปทีละบรรทัด
จินตนาการ,วาดภาพให้ปรากฎในหัวตามตัวอักษรกำหนด
พักสายตา,จิบกาแฟ,ใช้สายตา
มองออกไปนอกร้าน,ทั้งรถทั้งคนขวักไขว่
หันกลับมาในร้าน,ความเงียบกับคนขายกาแฟ
ก้มหน้าอ่านหนังสือต่อเนื่อง,สั่งกาแฟอีกถ้วย
ความหนาของหนังสือย้ายจากขวาไปซ้ายทีละน้อย
มองนาฬิกาข้อมือ,ถึงเวลานัดหมาย
จ่ายเงินค่ากาแฟ,คนขายยิ้มหวาน
23 มิถุนายน 2553
22 มิถุนายน 2553
ถึงเธอ...บนรถระหว่างทาง
ฉันจอดรถข้างทาง ในเวลาเย็นย่ำ
มองเหม่อไปยังลำแสงที่กำลังลับขอบตึก
ในสมองว่างกลวง หายใจอย่างเบาบาง
มือจับอยู่ที่พวงมาลัยอย่างผ่อนคลาย
ปลายผมปลิวเล็กน้อยจากอากาศที่เข้ามาทางกระจกข้าง
แดดลับไปแล้ว สติตามไปจับจิตให้กลับเข้าที่
ถอนสายตาจากลำแสง รับอากาศเข้าเต็มปอด
ขยับมือที่พวงมาลัย ถอดแว่นกันแดด
ส่องกระจกมองหลัง นัยตาแดงกร่ำ
จัดผมเล็กน้อย แล้วเปลี่ยนเกียร์เดินรถ
ขับออกไปยังจุดหมาย.....
มองเหม่อไปยังลำแสงที่กำลังลับขอบตึก
ในสมองว่างกลวง หายใจอย่างเบาบาง
มือจับอยู่ที่พวงมาลัยอย่างผ่อนคลาย
ปลายผมปลิวเล็กน้อยจากอากาศที่เข้ามาทางกระจกข้าง
แดดลับไปแล้ว สติตามไปจับจิตให้กลับเข้าที่
ถอนสายตาจากลำแสง รับอากาศเข้าเต็มปอด
ขยับมือที่พวงมาลัย ถอดแว่นกันแดด
ส่องกระจกมองหลัง นัยตาแดงกร่ำ
จัดผมเล็กน้อย แล้วเปลี่ยนเกียร์เดินรถ
ขับออกไปยังจุดหมาย.....
20 พฤษภาคม 2553
หมุนไปคล้ายพัดลม
บางช่วงชีวิตที่หมุนไปคล้ายกับพัดลม
เหวี่ยงตัวเองเป็นวงกลมเป็นล้านๆรอบ
กินไฟและไร้ความเย็นในวันที่อากาศร้อนจัด
ประหยัดไฟและเย็นสบายในวันที่ฝนตก
แน่นอนพัดลมเป็นอุปกรณ์ที่เราสามารถควบคุมได้
เช่นกันอากาศและสายฝนอยู่เหนือการควบคุม ...
เหวี่ยงตัวเองเป็นวงกลมเป็นล้านๆรอบ
กินไฟและไร้ความเย็นในวันที่อากาศร้อนจัด
ประหยัดไฟและเย็นสบายในวันที่ฝนตก
แน่นอนพัดลมเป็นอุปกรณ์ที่เราสามารถควบคุมได้
เช่นกันอากาศและสายฝนอยู่เหนือการควบคุม ...
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)